ARENA | O Areni

Strateško opredeljenje investitora gradske vlasti je da „Arena Beograd” postane kapitalni činilac u obogaćivanju ukupne turističke ponude Beograda kao glavnog grada Srbije, time što će sadržajima i događanjima konstantno privlačiti veliki broj publike. Geografski položaj Beograda, oduvek je predstavljao središte svih kulturnih i sportskih događaja u ovom delu Evrope. Kao takav idealan je za privlačenje publike iz svih okolnih zemalja s jedne strane i izazov za vrhunske umetnike i sportiste da na jednom mestu okupe najveći broj svojih fanova, s druge strane.

Cela dvorana, koja se sastoji od šest nivoa, ima dobro struktuiranu lokalnu mrežu. Svi su složni u oceni da je Beograd, po ugledu na američke arene tog tipa, dobio fantastičan objekat koji otvara neslućene perspektive i time se Beogradska arena svrstala u sam svetski vrh postojećih arena. Najčešće je svrstavaju među tri najlepše dvorane u Evropi, uz „San Đorđi” u Barseloni, „Oaku” u Atini i stokholmski „Globen”.

Oni koji su videli prašku dvoranu kažu da je ona jedina paritet u modernom izgledu, najsavremenijoj opremi, odličnom arhitektonskom rešenju, uključujući i danas neizbežne lože sa svim pratećim elementima jednog posebnog vida luksuza koji ide uz današnji sport, zabavu i show biznis. U sportskom smislu, Beograd je dobio objekat za ponos.

Istorijat gradnje

Beograd je 1989. godine izabran za domaćina Svetskog šampionata u košarci 1994.godine uz uslov da grad sazida potpuno novu sportsku halu. Gradske vlasti pokreću konkurs za najbolje rešenje sportske arene kapaciteta 20 000 gledalaca. Arhitekta Vlada Slavica je predložio najbolje rešenje, arenu u kojoj će pored sportskih susreta moći da se izvode i koncerti, održavaju kongresi i sajmovi.

Lokacija je odobrena 1991. godine, za blok 25 u Novom Beogradu. Međutim već su postali evidentni neki problemi. Ostalo je još svega 3 godine do svetskog prvenstva, a gradnja ovog velikog zdanja je morala biti obavljena u rekordnom vremenu.

Izgradnja počinje 1992.godine i odbor sklapa partnerski sporazum sa američkom kompanijom HOK koja poseduje bogato iskustvo u građenju sportskih objekata. Međutim, slede teška vremena. Posle početnih sukoba koji vode raspadu SFRJ, UN uvode sankcije ostalom delu Jugoslavije, a firma HOK napušta izvođenje radova na areni. No i pored svega ovoga gradnja se nastavlja.

Srbija 1993.godine prolazi kroz jednu od najgorih faza u modernoj istoriji. Zemljom besni rekordna inflacija, a kao rezultat sankcija i ratnih dešavanja, Beograd gubi pravo na organizovanje Svetskog šampionata u košarci 1994.godine.

Izgradnja sportske arene se nastavlja, mada zbog nedostataka materijala znatno usporenije, da bi 1995. godine konačno stali radovi.Radovi se konačno nastavljaju 1998.godine kada je grad izabran za domaćina Svetskog prvenstva u stonom tenisu 1999. godine. U tom momentu je krov hale već poprimio svoj konačni oblik, a deo fasade je bio skoro gotov, unutrašnjost je bila delimično opremljena. Još jednom Srbija gubi pravo na održavanje takmičenja zbog NATO bombardovanja baš te godine kada je trebalo prvenstvo da se održi.

Posle promene vlasti u Srbiji 2000.godine i pada svih sankcija dolazi do intenziviranja radova i završetka sportske arene 2004. godine na vreme da se održi Turnir dijamantske lopte (Diamond Ball Tournament). Beograd konačno dobija šansu za organizovanje velikog takmičenja i Beogradska arena postaje mesto održavanja Evropskog prvenstva u košarci 2005. godine.

O „Beogradskoj areni”

„Beogradska arena” postala je zaštitni znak Beograda i jedan od novih simbola glavnog grada Srbije, kao i atraktivna turistička ponuda naše prestonice i države. To je objekat koji po svemu ispunjava najsavremenije standarde i uz „Prašku arenu" nalazi se na najvećem tehnološkom nivou u Evropi. Autor ovog impozantnog zdanja je arhitekta Vlada Slavica, a investitor ja Sekretarijat za sport i omladinu Skupštine grada Beograda.

Kompleks „Beogradske Arene” obuhvata tri objekta: veliku dvoranu, malu salu i parking.

Velika dvorana ima površinu 48 000 m² raspoređenih u 6 nivoa, kapaciteta 20 000 - 25 000 posetilaca, u zavisnosti od događaja.

Mala dvorana se prostire na 2275 m² na dva nivoa, spoljni gabariti sale su 30x60m, služi kao prateći objekat i koristi se za pripreme i trening sportista. Projektovana je kao objekat za zagrevanje spotista i toplom vezom, ispod saobraćajnice na jugu, je povezana sa velikom dvoranom. Teren u maloj dvorani je dimenzije 29,20m x 43,70m i visine 10m, koji po potrebi može da se podeli na dva košarkaška terena (koševi su montirani na zidovima). Sa svim pratećim prostorijama (4 svlačionice, kafe bar, trim kabinetom, prijavnicom i 1 teretnim liftom sa kojim su povezana ova dva nivoa) daje neograničene mogućnosti da radi potpuno nezavisno.

Godine 2007. "Beogradska arena", dobila je upotrebnu dozvolu za rad 01. oktobra 2007, a iste godine na oko tridesetak raznovrsnih programa imala je preko 400 000 posetilaca. Za najbolji Koncert godine 2007. proglašen je koncert Džoa Kokera za koji je ARENA BEOGRAD dobila priznanje BEOVIZIJE.

Godina 2008. u Beogradskoj areni biće upamćena po najboljoj organizaciji EUROSONGA koji se održao u maju mesecu, po kongresu EAA-Asocijacije evropskih arena koja se po prvi put održavala u Beogradu, gde je Arena Beograd bila domaćin, i po premašenih 500 000 posetilaca na 40-tak događaja u areni. Te godine koncert Nika Kejva, u organizaciji Arene Beograd, proglašen je za najbolji koncert godine prema izboru publike sajta POPBOKS.

Tokom 2009. godine arena je ugostila oko 700 000 posetilaca i bila domaćin brojnih koncerata, Univerzijade, Evrolige u košarci, Svetske lige u odbojci, kao i najuglednijih teniskih takmičenja: Fed Cup i Davis Cup.